Firma zajmuje się dochodzeniem roszczeń ze zdarzeń, które nie uległy przedawnieniu tj.:

  1. Roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się 
    o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

  2. Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia – dotyczy na przykład wypadków drogowych zaistniałych po 03.08.1998 roku.

  3. W razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia – dotyczy na przykład kolizji komunikacyjnych.

  4. Przedawnienie roszczeń osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletniości.

Co zrobić żeby roszczenia nie uległy przedawnieniu? Bieg przedawnienia przerywają następujące działania wierzyciela:

  1. wniesienie pozwu;

  2. złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej przed sądem;

  3. przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której przysługuje.

Wyróżnia się dwie postaci uznania prowadzącego do przerwania biegu przedawnienia:

  1. uznanie właściwe będące umową, w której dłużnik stanowczo oświadcza, że jego dług istnieje w określonej wysokości,

  2. uznanie niewłaściwe będące oświadczeniem dłużnika, które nie wprost lecz pośrednio wskazuje na istnienie długu, np. prośba o rozłożenie płatności na raty, o przedłużenie terminu spłaty długu.

Nie pobieramy opłat wstępnych, a jedynie prowizję od uzyskanej kwoty odszkodowania.
Nasi Klienci mają zatem pewność maksymalnych starań z naszej strony, a jeżeli masz wątpliwości czy należy Ci się odszkodowanie skontaktuj się z nami. Weryfikacja zgłoszonych spraw jest całkowicie bezpłatna.

W ramach dochodzenia roszczeń oferujemy:

  1. Odszkodowania, zadośćuczynienia bądź renty – poszkodowanym lub uprawnionym do świadczeń po zmarłym członku rodziny. Pomagamy w zwrocie pieniędzy za leczenie, rehabilitację, poniesione koszty, w tym dojazd dole karzy i na rehabilitację. Odszkodowanie należy się także za ubezpieczone i zniszczone lub uszkodzone mienie, jak mieszkanie, samochód, czy przedmioty wartościowe. Wypłatę roszczenia można także uzyskać
    w sytuacji, gdy:

    1. Byłeś uczestnikiem kolizji lub wypadku drogowego (z zaznaczeniem, że nie byłeś sprawcą):

      1. odszkodowanie wypłacane jest z OC sprawcy;

      2. sprawca nie zawarł obowiązkowej umowy z tytułu OC to wypłata następuje
        z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

    2. Zostałeś poszkodowany na skutek błędu bądź zaniedbania medycznego – z OC placówki medycznej, zakres spraw to:

      1. Niewłaściwa opieka medyczna;

      2. Pomylenie zakresu zabiegu;

      3. Niezdiagnozowanie złamania;

      4. Odmowa udzielenia świadczenia medycznego’

      5. Szkody przy porodzie;

      6. Pozostawienie materiałów chirurgicznych;

      7. Niewłaściwe podanie leku;

      8. Zakażenie szpitalne.

Błąd medyczny często wynika z pomyłki co do zakresu zabiegu. Może on polegać na tym, że chirurg zoperował niewłaściwy organ, część ciała albo niewłaściwego pacjenta. Konsekwencje tego typu błędów zależne są od indywidualnego przypadku, obejmują uszkodzenie lub oszpecenia ciała oraz uszkodzenie układu nerwowego. Wiążą się z bólem i cierpieniem, mogą doprowadzić do niepełnosprawności, różnego rodzaju schorzeń narządów wewnętrznych, a nawet do śmierci pacjenta.

    1. Zostałeś poszkodowany w związku z zaistniałym wypadkiem przy pracy bądź
      w gospodarstwie rolnym – z OC pracodawcy bądź gospodarstwa rolnego;

    2. Zostałeś poszkodowany poprzez uraz, złamanie lub inne uszkodzenia w związku
      z poruszaniem się po drodze, chodniku lub sklepie lub posesji – z OC właściciela lub podmiotu odpowiedzialnego za teren;

    3. Otrzymałeś odszkodowanie, lecz nie podpisałeś ugody – podnosimy poprzez negocjację kwotę uzyskanego odszkodowania.

  1. Towarzystwom ubezpieczeniowym ubezpieczającym majątek trwały oraz ruchomy proponujemy udział przedstawiciela firmy Dependens w pracy oględzinowej na miejscu zdarzenia w chwili wykonywania czynności przez organy ścigania lub inne służby, na zasadzie udzielonego pełnomocnictwa do oceny skutków działania sprawcy i w celu prawidłowej oceny szkód bez uszczerbku dla zlecającego. Udział przedstawiciela następuje bezpośrednio po zgłoszeniu telefonicznym przez zlecającego, potwierdzając podjęcie czynności telefonicznie lub mailem.

  2. Współpracę z towarzystwami ubezpieczeniowymi (Allianz, PZU) realizujących ubezpieczenia z tytułu OC policjantów proponujemy udział w postępowaniach dyscyplinarnych i karnych – obok Kancelarii Adwokackich, z którymi podpisano umowy
    w celu interpretacji przepisów wewnętrznych wytworzonych przez Policję.



Rodzaje roszczeń w przypadku szkody na osobie:

  1. Szkoda materialna.

  2. Szkoda niematerialna.

Art. 444 Kodeksu Cywilnego
§ 1.
W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.

§ 2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.

§ 3. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa.

Szkoda niematerialna inaczej – krzywda, dochodzone świadczenie – zadośćuczynienie

Art. 445 Kodeksu Cywilnego

  1. W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

  2. Przepis powyższy stosuje się również w wypadku pozbawienia wolności oraz w wypadku skłonienia za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku zależności do poddania się czynowi nierządnemu.

  3. Roszczenie o zadośćuczynienie przechodzi na spadkobierców tylko wtedy, gdy zostało uznane na piśmie albo gdy powództwo zostało wytoczone za życia poszkodowanego.

Zadośćuczynienie to forma rekompensaty pieniężnej przysługującej z tytułu szkody niemajątkowej. Podstawą jego żądania jest wystąpienie krzywdy w postaci ujemnych przeżyć, tj. cierpień psychicznych i fizycznych, wynikających z naruszenia określonych dóbr osobistych.

Zadośćuczynienie za krzywdę – podstawa prawna art. 445 § 1

Wysokość zadośćuczynienia. Przepisy Kodeksu cywilnego nie zawierają jakichkolwiek kryteriów, jakimi należałoby się kierować przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego. Komentowany przepis posługuje się jedynie pojęciem „odpowiedniej sumy”, kryteria, jakie należy uwzględniać przy określaniu wysokości zadośćuczynienia dostarcza nam bogaty dorobek orzecznictwa. Judykatura dostarcza nam następujących wyznaczników, jakimi należy się kierować przy ustalaniu odpowiedniej wysokości zadośćuczynienia, m.in.:

    1. wiek poszkodowanego (zwykle większą krzywdą jest np. kalectwo powstałe u młodej osoby),

    2. rodzaj i rozmiar doznanych obrażeń,

    3. stopień i rodzaj cierpień fizycznych i psychicznych,

    4. intensywność (natężenie, nasilenie) i czas trwania tych cierpień, ewentualnie stopień kalectwa,

    5. skutki uszczerbku na zdrowiu na przyszłość.



Szkoda materialna, dochodzone świadczenie – odszkodowanie

Szkoda na osobie obejmuje uszczerbki wynikające z uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia, pozbawienia życia oraz naruszenia innych dóbr osobistych człowieka. Mogą one przybrać postać szkody majątkowej lub niemajątkowej – krzywdy (inaczej niż w przypadku szkody na mieniu, ograniczonej tylko do szkód o charakterze majątkowym). Omawiany przepis reguluje sposób naprawienia szkody na osobie, wyrządzonej w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia.

Szkoda na osobie, jak sama nazwa wskazuje, związana jest z człowiekiem, także jeszcze nienarodzonym (zob. art. 4461 k.c.). Samo wystąpienie szkody na osobie nie stanowi jednak bezpośredniego uszczerbku w składnikach majątkowych poszkodowanego. Mamy tu do czynienia
z pośrednim wpływem na jego prawa majątkowe, np. poprzez zwiększenie wydatków związanych
z leczeniem bądź utratę dochodu w związku z niezdolnością do pracy.

Zakres stosowania przepisu. Przepisy o szkodzie na osobie znajdują zastosowanie tylko wtedy, gdy odpowiedzialność odszkodowawcza opiera się na podstawie deliktowej, nie zaś kontraktowej.

Uszkodzenie ciała w rozumieniu omawianego przepisu jest naruszenie integralności fizycznej człowieka, przy czym naruszenie to może dotyczyć nie tylko samej powłoki cielesnej, ale również tkanek oraz narządów wewnętrznych. Rozstrój zdrowia polega na zakłóceniu funkcjonowania organizmu ludzkiego, bez widocznego uszkodzenia poszczególnych organów (np. nerwica, choroba psychiczna, obniżenie sprawności intelektualnej). Zaznaczyć należy, iż to samo zdarzenie wywołać może zarówno uszkodzenie ciała, jak i rozstrój zdrowia, i z taką sytuacją najczęściej mamy do czynienia.

Zwrot kosztów leczenia – podstawa prawna art. 444 § 1, obejmują:

  • leki i materiały opatrunkowe,

  • wizyty lekarskie oraz rehabilitację (poza zabiegami refundowanymi przez NFZ),

  • dojazdy związane z powyższym,

  • specjalnie zaordynowaną dietę,

  • sprzęt medyczny i rehabilitacyjny, np. kołnierze ortopedyczne, protezy, kule, wózek inwalidzki itp.

Renta – podstawa prawna art. 444 § 2. Żądanie renty uzasadnione jest w trzech sytuacjach:

  1. w związku z całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej,

  2. w sytuacji zwiększenia się potrzeb, np. przy konieczności stałego przyjmowania leków,

  3. zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość, np. przez utratę możliwości kontynuowania kariery sportowej wskutek doznanego urazu.

Czas na jaki przyznawane jest prawo do renty nie musi być z góry określony. Nie jest ono również uzależnione od wykazania, że poszkodowany efektywnie rozporządza przyznanymi  sumami pieniężnymi.

Nie stanowi koniecznej przesłanki przyznania prawa do renty ustalenie określonego stopnia niepełnosprawności. Decyduje faktyczne ograniczenie możliwości wykonywania działalności zarobkowej przez Poszkodowanego ze względu na odniesioną szkodę.



Śmierć poszkodowanego

Art. 446 Kodeksu Cywilnego

§ 1. Jeżeli wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia nastąpiła śmierć poszkodowanego, zobowiązany do naprawienia szkody powinien zwrócić koszty leczenia i pogrzebu temu, kto je poniósł.

§ 2. Osoba, względem której ciążył na zmarłym ustawowy obowiązek alimentacyjny, może żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody renty obliczonej stosownie do potrzeb poszkodowanego oraz do możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego przez czas prawdopodobnego trwania obowiązku alimentacyjnego. Takiej samej renty mogą żądać inne osoby bliskie, którym zmarły dobrowolnie i stale dostarczał środków utrzymania, jeżeli z okoliczności wynika, że wymagają tego zasady współżycia społecznego.

§ 3. Sąd może ponadto przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego stosowne odszkodowanie, jeżeli wskutek jego śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej.

§ 4. Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Art. 446[1]. Z chwilą urodzenia dziecko może żądać naprawienia szkód doznanych przed urodzeniem.